banner_psixofeli

Ο φθόνος φθείρει τον φθονερό, φονεύει τον φθονούμενον.

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

[Aγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως – Κριμαίας] Λόγος της εις τον ναόν εισόδου της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου (II)


21/11/2017

Λόγος της εις τον ναόν εισόδου της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου (II)

Στην αρχή του κηρύγματός μου θα διαβάσω ένα απόσπασμα από την καθολική επιστολή του αγίου Αποστόλου Ιακώβου: «Θρησκεία καθαρὰ καὶ ἀμίαντος παρὰ τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὕτη ἐστίν, ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανοὺς καὶ χήρας ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν, ἄσπιλον ἑαυτὸν τηρεῖν ἀπὸ τοῦ κόσμου» (Ιακ. 1, 27). Ιδιαίτερα τα τελευταία λόγια του αποστόλου σ’ αυτό το απόσπασμα πρέπει να κατανοήσουμε βαθύτερα. Με τι και πώς μας μολύνει ο κόσμος; Πώς μπορούμε να τηρήσουμε τους εαυτούς μας άσπιλους από τον κόσμο;

Στον αέρα που μας περιβάλλει υπάρχουν βακτηρίδια διαφόρων ασθενειών. Με την εισπνοή του αέρα αυτά μπαίνουν μέσα μας και μας προκαλούν ασθένειες. Αλλά το χειρότερο είναι ότι το περιβάλλον έχει πολλά ηθικά βακτηρίδια, τα οποία μολύνουν την καρδιά και το νου μας. Τα μιάσματα της ακαθαρσίας και της ακολασίας, που τόσο πολλά υπάρχουν γύρω μας, είναι δύσοσμα, και πολύ εύκολα καταστρέφουν την καρδιά και το νου του ανθρώπου. Ακούμε συχνά για την αισχρή ακαθαρσία της πορνείας και της μοιχείας και κάποιες φορές γινόμαστε και οι ίδιοι μάρτυρες αυτών των απαίσιων πράξεων.

Οι άνθρωποι, και ειδικά οι νέοι, εισπνέουν βαθειά την δυσωδία της ηθικής ακαθαρσίας, διαβάζοντας τα φιλήδονα μυθιστορήματα, κοιτάζοντας τις φωτογραφίες πορνό και ακούγοντας τα απρεπή τραγούδια. Μολύνουμε τον εαυτό μας όταν ζηλεύουμε αυτούς που κατέχουν τις υψηλές θέσεις και ζουν μέσα στον πλούτο και την πολυτέλεια και προσπαθούμε με όλες τις δυνάμεις μας να αποκτήσουμε όσο είναι δυνατόν πιο πολλά χρήματα και τα παροδικά γήινα αγαθά. Σ’ αυτό το κυνήγι δεν διστάζουμε να χρησιμοποιούμε οποιοδήποτε ψέμα και αδικία. Αλλά το ψέμα που χρησιμοποιούμε μας κάνει να χάνουμε τον αυτοσεβασμό.

Από αμνημονεύτων χρόνων γίνονται πόλεμοι μεταξύ των λαών. Αυτοί οι πόλεμοι προκαλούσαν στους ανθρώπους την ηθική πτώση, έκαναν τις καρδιές τους σκληρές και άσπλαχνες, που δεν μπορούν να αγαπάνε. Ενώ το Ευαγγέλιο του Χριστού μας καλεί στην αγάπη, στην ολική αγάπη.

Όμως όσο βαριές και μολυσματικές και να είναι όλες αυτές οι ακαθαρσίες του κόσμου, τις υπερβαίνει κατά πολύ το χειρότερο και το πιο ολέθριο μίασμα, η αθεΐα που αυξάνει όλο και περισσότερο, η απώλεια της πίστης στον Θεό, η λήθη στην φοβερή θυσία, την οποία πρόσφερε ο Κύριό μας, ο Υιός του Θεού ο Ιησούς Χριστός, την θυσία, την οποία Αυτός πρόσφερε στον φοβερό σταυρό του Γολγοθά, για την σωτηρία του κόσμου. Όσο επικίνδυνα και ολέθρια και να είναι τα μιάσματα αυτά, για τα οποία έγινε λόγος παραπάνω, όμως η αθεΐα και η βλασφημία είναι ασύγκριτα πιο φοβερές από αυτά. Αυτές όχι μόνο μας μολύνουν αλλά και μας οδηγούν στην απώλεια.

Πώς μπορούμε να τηρήσουμε τους εαυτούς μας άσπιλους από τον κόσμο; Αν στο δρόμο συναντάμε έναν θερμαστή, ο οποίος είναι ντυμένος με την λερωμένη επαγγελματική του στολή, προσπαθούμε γρήγορα να απομακρυνθούμε και να τον προσπεράσουμε για να μην λερωθούμε και εμείς. Κατά τον ίδιο τρόπο πρέπει να αποφεύγουμε και την οποιαδήποτε ηθική ακαθαρσία. Αν βρισκόμαστε σε ένα περιβάλλον όπου οι άνθρωποι έχουν κακή συμπεριφορά και είναι μέθυσοι και ζούμε μόνιμα μεταξύ τους, είναι αναπόφευκτο να μολυνθούμε και εμείς από το ηθικό τους μίασμα και να γίνουμε όμοιοι προς αυτούς.

Μακάριοι είναι αυτοί, οι οποίοι ζουν μακριά από ένα τέτοιο καταστρεπτικό περιβάλλον, μακάριοι είναι αυτοί που ζουν με ανθρώπους ευλαβείς και αγαθούς, γιατί δεν θα διατρέχουν τον κίνδυνο να μολυνθούν από τις ακαθαρσίες του κόσμου και θα τηρήσουν τους εαυτούς τους άσπιλους.

Η διαπαιδαγώγηση των παιδιών στην ευσέβεια, η προφύλαξή τους από το χειρότερο μίασμα του κόσμου, την αθεΐα, πρέπει να είναι ο πρώτος σκοπός των γονέων. Αυτό το είχαν κατανοήσει πολύ καλά ο Ιωακείμ και η Άννα, οι γονείς της Υπεραγίας Θεοτόκου, επειδή, σύμφωνα με το λόγο του Ευαγγελίου, υπήρχαν άνθρωποι όσιοι και άγιοι. Διάλεξαν για την αγάπη τους, για την τριετή Παναγία, τον καλύτερο τρόπο για να την προστατέψουν από το μίασμα του κόσμου, αφιερώνοντάς την στον Θεό.

Εσείς που είστε μητέρες γνωρίζετε πάρα πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι για μία μητέρα να χωριστεί το παιδί της τριών χρονών, που είναι και μοναδικό, να το πάει 120 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι, από τη Ναζαρέτ στα Ιεροσόλυμα, να το αφήσει εκεί στο Ναό, που υπήρχε το κέντρο της ευλάβειας για όλο το λαό του Ισραήλ και να επιστρέψει στη Ναζαρέτ χωρίς το παιδί. Ο Θεός ανακούφισε τους γονείς που πρόσφεραν αυτή την θυσία επιτρέποντας στον αρχιερέα Ζαχαρία να οδηγήσει την μικρή Παναγία όχι μόνο μέσα στο Ναό, όπου έμπαιναν μόνο οι ιερείς, αλλά ακόμα και στα Άγια των Αγίων, όπου μπορούσε να εισέρχεται μόνο ο αρχιερέας και μόνο μια φορά το χρόνο.

Αυτό το γεγονός ήταν τόσο ασυνήθιστο ώστε προκάλεσε έκπληξη στις αγγελικές δυνάμεις, οι οποίες συνόδευσαν τον αρχιερέα και την μικρή κόρη. Ακούτε τον χορό να ψάλλει στον όρθρο: «Ἄγγελοι τὴν Εἴσοδον τῆς Πανάγνου, ὁρῶντες ἐξεπλήττοντο, πῶς ἡ Παρθένος εἰσῆλθεν, εἰς τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων. Πώς μπορούμε να εξηγήσουμε αυτό το γεγονός, το οποίο προκάλεσε τόση έκπληξη στους αγγέλους; Στον δεύτερο Ναό, ο οποίος χτίστηκε στα Ιεροσόλυμα μετά την Βαβυλώνια αιχμαλωσία, δεν υπήρχε πια η Κιβωτός της Διαθήκης, την οποία έκρυψε ο προφήτης Ιερεμίας σ’ ένα άγνωστο μέρος (δείτε Β΄ Μακκ. 2, 4-7). Παρά ταύτα το τρίτο εσωτερικό μέρος -Άγια των Αγίων- εξακολουθούσε να είναι για τους Ιουδαίους ένα μέρος της ιδιαίτερης παρουσίας του Θεού.

Μήπως δεν ήταν άξια να εισέλθει σ’ αυτό το ιερό μέρος εκείνη η οποία ονομάζεται «Ὁ καθαρώτατος Ναὸς τοῦ Σωτῆρος», «Ἡ πολυτίμητος παστάς» και «Ἡ σκηνὴ ἐπουράνιος»; Όχι μόνο την οδήγησε μέσα στα Άγια των Αγίων ο αρχιερέας αλλά και της επέτρεψε να έρχεται εδώ κάθε μέρα για προσευχή. Μέχρι την ηλικία των δεκαπέντε ετών έζησε η Παναγία στο Ναό, σ’ ένα δωμάτιο στα εξωτερικά τείχη της αυλής του Ναού. Ανέπνεε το θυμίαμα που προσφερόταν στο θυσιαστήριο του θυμιάματος, ανέπνεε και το ευάρεστο στο Θεό θυμίαμα των προσευχών των ιερέων και όλου του λαού.

Η Παναγία βρισκόταν υπό την προστασία του Αγίου πνεύματος, που είναι η πιο δυνατή και η πιο σίγουρη προστασία, το Οποίο την προστάτευε από την ακαθαρσία και τους πειρασμούς του κόσμου. Μ’ αυτόν τον τρόπο προετοιμαζόταν η Παναγία για το μέγα μυστήριο της ενσάρκωσης του Υιού του Θεού.

Να δοξάσουμε στην καρδιά μας τον Θεό, ο οποίος χάρισε στον κόσμο αυτό, το ιερό, καθαρό και αμόλυντο δοχείο, την Παναγία, και να έχουμε βαθειά στην καρδιά μας την εντολή του Αποστόλου Ιακώβου, να τηρήσουμε εμείς οι αδύνατοι τους εαυτούς μας αμόλυντους από την ακαθαρσία του κόσμου. Αμήν.

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας, Λόγοι και Ομιλίες Τόμος Α΄, εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη, Θεσσαλονίκη, 2014

Διαβάστε επίσης...