banner_psixofeli

Ο φθόνος φθείρει τον φθονερό, φονεύει τον φθονούμενον.

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

[Aγιος Λουκάς Συμφερουπόλεως – Κριμαίας] Λόγος της εις τον ναόν εισόδου της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου (I)


21/11/2017

Λόγος της εις τον ναόν εισόδου της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου (I)

Κατά τις επισκέψεις του στην Καπερναούμ και την Ιερουσαλήμ ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός έβαζε σε αμηχανία τους Ιουδαίους, προκαλούσε τις λογομαχίες μεταξύ τους, ακόμα και την διχόνοια, λέγοντάς τους για την ενότητά του με τον Θεό Πατέρα. Άλλοι από τους Ιουδαίους, εκπληττόμενοι από τα θαύματά του και το ασυνήθιστο βάθος του λόγου του, ήταν έτοιμοι να αναγνωρίσουν σ’ αυτόν τον Μεσσία τους, ενώ άλλοι έπαιρναν πέτρες για να τον σκοτώσουν.

Μια φορά, όταν έγινε μια τέτοια λογομαχία, οι Αρχιερείς και οι Φαρισαίοι έστειλαν τους υπηρέτες τους να συλλάβουν τον Ιησού. Όταν οι απεσταλμένοι άκουσαν τον Χριστό τα χέρια τους παρέλυσαν και γύρισαν στο Συνέδριο χωρίς να εκπληρώσουν την διαταγή που τους δόθηκε. Στην ερώτηση γιατί δεν συνέλαβαν τον Ιησού απάντησαν: «Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος» (Ιω. 7, 46).

Ακόμα και σήμερα, μετά από χίλια εννιακόσια και πλέον χρόνια δεν σταματάει η διαμάχη γύρω από τον Κύριο Ιησού Χριστό. Τα ασυνήθιστα και καταπληκτικά του λόγια σε άλλους προκαλούν την βαθιά αγάπη προς Αυτόν, ενώ άλλοι δεν τα παραδέχονται και αυτά τους προκαλούν την αγανάκτηση.

Ο Χριστός στο θαυμαστό και βαθύτατο λόγο του για το αληθινό κλήμα, με το οποίο εννοούσε τον Εαυτό Του, είπε: «Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθαι ποιεῖν οὐδέν» (Ιω. 15, 5). Αυτοί που δεν πιστεύουν στον Κύριο Ιησού Χριστό μπορούν να πουν: «Δεν κάνουμε εμείς χωρίς την βοήθειά Του τα μεγάλα πολιτικά, κοινωνικά, επιστημονικά και τεχνικά έργα». Όμως αυτοί οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν καθόλου το νόημα αυτού του λόγου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αυτός μίλησε για ένα άλλο πράγμα, μίλησε για έργα άγια και δίκαια, ευάρεστα στον Θεό, τα οποία έχουν την ευλογία Του. Για τα εμπόδια που συναντά κανείς στην πορεία του προς την Βασιλεία των Ουρανών, τα οποία μπορούμε να τα ξεπεράσουμε μόνο με την θεία βοήθεια που μας παρέχει Αυτός.

Αυτό το νόημα έχουν και τα λόγια του αποστόλου Παύλου: «Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ» (Φιλ. 4, 13). Ασφαλώς δεν μιλάει εδώ ο απόστολος για τα γήινα έργα, αλλά για τα έργα εκείνα που κάνει σύμφωνα με την εντολή του Θείου Διδασκάλου του.

Για να έχουμε όμως την χαρισματική αυτή δύναμη προς απόκτηση της πνευματικής τελειότητας πρέπει να είμαστε κλήματα του Αληθινού Αμπελιού, να είμαστε πάντα ενωμένοι με τη ρίζα του Αμπελιού, που είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός και τον κορμό του, που είναι η Εκκλησία του Χριστού.

Πρέπει πάντα να τρεφόμαστε από το χυμό της ρίζας του Αμπελιού και του κορμού του για να μην μείνουμε άκαρποι, για να μην μας κόψει ο Αμπελουργός, ο Θεός, για να μην ξεραθούμε και να μην ριχτούμε στη φωτιά, όπως αυτό γίνεται με τους αιρετικούς, οι οποίοι εξαιτίας της υπερηφάνειας αποκόπτονται από τον κορμό του Αληθινού Κλήματος, την Ορθόδοξη Εκκλησία. Αν όλοι εμείς οι μεγάλοι πρέπει όλη τη ζωή μας να είμαστε στενά ενωμένοι με το Αληθινό Κλήμα, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό και να τρεφόμαστε με το ζωοποιό χυμό από τη Θεία Ρίζα, το ίδιο αυτό ισχύει και για τα μικρότερα κλήματα του Αμπελιού, τα πιο μικρά πράσινα φύλλα και τα μικρά τρυφερά άνθη, που ανθίζουν στο άγιο Κλήμα. Αυτά τα άνθη, τα φύλλα και τα μικρά κλήματα είναι τα παιδιά μας, τα όποια φροντίζουμε με τρυφερότητα, τα όποια αγαπάμε σαν την καρδιά μας.

Έχουν μεγάλο χρέος και ευθύνη ενώπιον του Θεού εκείνοι οι χριστιανοί, οι όποιοι δεν εκτελούν το ιερό καθήκον τους να προστατεύουν τα μικρά τους παιδιά, και όχι μόνο τα παιδιά αλλά και τα βρέφη, από τους εχθρικούς άνεμους, οι όποιοι μπορούν να τα αποκόψουν από το Κλήμα του Χρίστου και να τα πάνε πολύ μακριά και να τα ρίξουν στη σκόνη και στο βόρβορο, όπου θα τα πατήσουν με τα πόδια τους οι εχθροί της ανώτατης αλήθειας και του αγαθού.

Ο Ιωακείμ και η Άννα, οι γονείς της Υπεραγίας Παρθένου Μαρίας, το είχαν καταλάβει πολύ καλά. Μόνο τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής της μικρής, η οποία είχε εκλεχτεί από τον Θεό για να υπηρετήσει το μέγα μυστήριο της ενσάρκωσης του Υιού του Θεού, οι γονείς απολάμβαναν την χαρά της ζωής μαζί της και της θερμής αγάπης της. Μόλις αύτη βγήκε από τη νηπιακή ηλικία την οδήγησαν στο Ναό της Ιερουσαλήμ και την άφησαν εκεί, εμπιστεύοντας την αγωγή της στον ίδιο τον Θεό.

Όχι μόνο ο Ιωακείμ και η Άννα αφιέρωσαν τον καρπό του καθαρού τους γάμου στον Θεό αλλά και πριν και μετά από αυτούς το ίδιο έκαναν οι αγίες και σοφές μητέρες, τα ονόματα των οποίων εσείς οι σημερινές μητέρες πρέπει να τα θυμάστε. Η αγία Άννα, η οποία ήταν στείρα, προσευχήθηκε θερμώς στον Θεό, δίνοντας του τον όρκο να αφιερώσει σ’ Αυτόν το παιδί της, αν έλυνε την ατεκνία της και θα της έδινε αγόρι. Ο Κύριος άκουσε την προσευχή της Άννας και αυτή έγινε μητέρα του μεγάλου προφήτη Σαμουήλ. Να θυμάστε οι μητέρες και το όνομα της αγίας Μάρθας, της μητέρας του μεγάλου όσιου του Συμεών του Στυλίτου, τον όποιο, όπως και η αγία Άννα τον Σαμουήλ, τον είχε αφιερώσει η Μάρθα στον Θεό ακόμη πριν γεννηθεί. Στην πολύ νεαρή ηλικία ανέβηκε ο μέγας Συμεών στο στυλό και παρέμεινε εκεί μέχρι το θάνατο του σαν μία άσβηστη λαμπάδα ενώπιον του Θεού.

Να θυμάστε, ευσεβείς σημερινές μητέρες, πόσο μεγάλο και ιερό ενώπιον του Θεού είναι το καθήκον σας να καλλιεργείτε στα παιδιά σας τον φόβο του Θεού και να τα διαπαιδαγωγείτε στην αδιάσπαστη και αδιάκοπη ενότητα με το Αληθινό Κλήμα, τον Κύριο μας Ιησού Χριστό. Μόνο από σας, μητέρες και πατέρες, τα παιδιά σας μπορούν να μάθουν το νόμο του Θεού, τον οποίο δεν τους διδάσκουν στα σχολεία. Και μόνο τότε θα μπορέσουν να τον μάθουν αν, εσείς οι ίδιοι, θα μελετάτε με προθυμία το νόμο αυτό στις εκκλησίες του Θεού, μαθαίνοντάς τον από τους υπηρέτες του Θεού, τους ιερείς και τους επισκόπους.

Να πηγαίνετε στους ιερούς ναούς τα παιδιά σας για να αναπνέουν, έστω και για λίγο, τον αέρα του γεμάτου όχι μόνο με θυμίαμα αλλά και μυστική χάρη των μεγάλων μυστηρίων, που τελούνται σ’ αυτόν, και τις προσευχές πολλών ανθρώπων.

Δώδεκα ολόκληρα χρόνια τρεφόταν μέσα στην ιερότητα του Ναού της Ιερουσαλήμ η Υπεραγία και Άχραντος Παρθένος, η «τιμιωτέρα τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξότερα ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ». Οι παντοδύναμες ενώπιον του Θεού πρεσβείες Της να σας βοηθήσουν στο μεγάλο αυτό έργο της αγωγής των παιδιών σας. Αμήν.

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας, Λόγοι και Ομιλίες Τόμος Α΄, εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη, Θεσσαλονίκη, 2014

Διαβάστε επίσης...